Polski English Deutch France Czech
Biuletyn Informacji Publicznej

Cieszyn na NK
Cieszyn na YouTube

Cieszyn na Facebook Wiadomości Ratuszowe TV   

      Cieszyn na Instagram


Budzet Obywatelski

Newsletter

Cmentarze Komunalne w Cieszynie
System gospodarowania odpadami
Pobierz najnowszy numer Wiadomości Ratuszowych
Miejski System SMS-owy

Imprezy nadchodzące

Listopad 2017
P W Ś C P S N
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

Dyżury aptek

Apteka Farmarosa,
ul. Bobrecka 27
tel.: 33 858-27-65
Mapa inwestycji w Cieszynie

Strona poświęcona GPR
Gminny Program Rewitalizacji


Strona poświęcona kopercie życia

czeski Cieszyn - oficjalny serwis

Historia i tradycja » Miasto i jego mieszkańcy » Książęta cieszyńscy - Piastowie »

Domy książęce (na rogu Rynku 18 oraz ul. Szersznika 1-3)

Kamienice przyrynkowe, rys. po 1789 r.

Kamienice przyrynkowe, rys. po 1789 r.

Płytka posadzkowa z 1648 r.

Płytka posadzkowa z 1648 r.

Pismo księżnej Elżbiety Lukrecji

Pismo księżnej Elżbiety Lukrecji

Tzw. Domy książęce, fragment panoramy z planu Früschmanna, po 1720 r.

Tzw. Domy książęce, fragment panoramy z planu Früschmanna, po 1720 r.

Widok obecny

Widok obecny

W czasie wojny trzydziestoletniej księżna Elżbieta Lukrecja wielokrotnie musiała opuszczać cieszyński zamek, a jego stan stopniowo się pogarszał. Już w latach 1640-41 kupiła od cieszyńskich mieszczan trzy domy w okolicach Rynku, potem, w 1649 roku jeszcze jeden. Księżna przeniosła się do nabytych domów w 1648 roku po ostatecznym zniszczeniu zamku w czasie oblężenia w 1646 roku i mieszkała w nich aż do swej śmierci 19 maja 1653 roku. Rezydencja miała charakter prywatny, ale ozdobiona została m.in. oktogonalnymi płytkami posadzkowymi z przedstawieniem piastowskiego orła i literami „EL HZT”, czyli „Elisabeth Lukretia Herzogin zu Teschen” oraz datą 1648. W jednym z domów, prawdopodobnie leżącym najbliżej Wyższej Bramy, księżna wystawiła swą prywatną kaplicę. Po śmierci Elżbiety Lukrecji domy książęce stały się własnością cesarza, który przekazał je jezuitom. Ci urządzili tu swój konwent wraz z kaplicą, później przekształconą w kościół p.w. św. Krzyża, w jednym z budynków prowadzili gimnazjum. Od 1802 roku istniało w nim muzeum oraz biblioteka ks. Leopolda Jana Szersznika. Zdobi go do dzisiaj grecka inskrypcja z napisem „Psyches iatreion” (Lecznica dusz).

 

Oba te budynki mijamy postępując ul. Szersznika, a następnie ul. Szeroką w prawo, w kierunku pałacu hrabiów Larischów. W zbudowanym na przełomie XVIII i XIX wieku od 1931 roku gmachu, zwanym też kamienicą Demlowską, mieści się siedziba Muzeum Śląska Cieszyńskiego, które powstało z dawnego muzeum Szersznika. Do muzeum wchodzi się przez reprezentacyjny Park Pokoju. Największy zbiór ruchomych zabytków związanych z cieszyńskimi Piastami, pochodzących z różnych obiektów z terenu Cieszyna i Śląska Cieszyńskiego, stanowi część stałej ekspozycji muzeum, którą można zwiedzić codziennie za wyjątkiem poniedziałku.

 


Tekst: Janusz Spyra
Redakcja i dobór ilustracji: Renata Karpińska
Fot.: Renata Karpińska, Paweł Halama, Anna Fedrizzi, Joanna Rzepka, Tomasz Matysiak, Henryk Tesarczyk, Dominik Dubiel, fot. halerza Przemysława I: Wojciech Woźniak.


Urząd Miejski w Cieszynie, Biuro Promocji, Informacji i Turystyki promocja2@um.cieszyn.pl, Cieszyńskie Centrum Informacji tel. (33) 4794 248-9